Archive for özür
You are browsing the archives of özür.
You are browsing the archives of özür.
Sevgili Nazlım, beni sobelemiş, yazıyorum hemeeeeen
BEN KÜÇÜKKEN “anne” diye seslendiğinde, iki kadının birden “efendim” diye cevap verdiği, yemekleri uyuyup uyanana kadar avurdunda saklayan, bahçeli bir evin vede papaz eriği, kara-dudun doya doya tadını çıkaran, kaplumbey ve ağaç kovuklarındaki örümceklerle arkadaşlık eden, iyi yakar-top vede bilye oynayan çoook mutlu bir çocuktum.
Uzun bi ara oldu yine. Atölyemiz hammaddenin İtalya’dan gelmemesi hasebi ile kapalıydı. Bende bilgisayarım be internetimden oldum tabi. Pazartesiden beri iş yerimiz açık ama hesaptı kitaptı derken yeni toparlandım. Verdiğim ara sebebiyle bana kızmamanız için şirin bi renkle gelşimi haber vereyim dedim. Merak eden tüm dostlara, meraklandırdığım için koccaaman bi özür diliyor, İŞTE GELDİİİİM! [...]
Geçtiğimiz bir ay içinde Havva ( kızkardeşim ) hanıma tam 3 gömlek dikmişiz. Hemen belirteyim mavi olanı o dikti ( çoğunluğunu ). Ddiğerlerinde de büyük emeği var tabi. Onu eğiten hocaları bu durumu görseler çok sevinirler heralde. Okuldaki dikiş derslerini hep diğer ablası olan Esra yapmıştır. Öyle bile olsa bişeyler kapmış anlaşılan. Ben olmasam yapamazda [...]